HealthCoach1-1200x800.jpg

January 28, 2020 0

Έξω επικονδυλίτιδα (tennis elbow)

Ορισμός

  • Πάθηση που χαρακτηρίζεται από πόνο και ευαισθησία στον έξω επικόνδυλο του βραχιονίου, και πόνο κατά την ενεργητική έκταση της πηχεοκαρπικής υπό αντίσταση.
  • Η κάκωση αφορά μια εκφυλιστική πάθηση των τενόντων των εκτεινόντων μυών του καρπού, και ιδιαίτερα του βραχέος κερκιδικού εκτείνοντα τον καρπό από υπέρχρηση της περιοχής και τριβής πάνω στον έξω βραχιόνιο επικόνδυλο.

* Με απλά λόγια : πόνος στην περιοχή του αγκώνα που  εμφανίζεται  όταν κάνουμε κάποιες ενεργητικές κινήσεις  στον καρπό. Είναι μία εκφυλιστική πάθηση των τενόντων της περιοχής που συνδέονται αγκώνας με καρπό.

 

Στατιστικά

  • Οι περισσοτεροι ασθενείς  με έξω επικονδυλίτιδα (tennis elbow) είναι ηλικίας 30 και 55 ετών και το μυικό σύστημα πολλών είναι σε κακή κατάσταση .
  • Το 95% των περιπτώσεών του  tennis elbow , συμβαίνει σε άτομα που δεν παίζουν τένις.
  • Το 50% των παικτών του τένις παρουσιάζουν συμπτώματα επικονδυλίτιδας σε κάποια στιγμή της ζωής τους.
  • Η συνηθέστερη αιτία του  tennis elbow σε παίκτες είναι η κακή τεχνική με επιβραδυμένο , εμβιομηχανικά πλημμελές, ρεβέρ που έχει ως αποτέλεσμα την εξάσκηση σημαντικής δύναμης στους  εκτείνοντες . Άλλοι παράγοντες που συμμετέχουν είναι το λάθος μέγεθος της λαβής , η κακή τάση των χορδών και η κακή κατάσταση των μυών του ώμου, του αγκώνα και του αντιβραχίου. Οι μικρές λαβές των ρακετών επιτείνουν τα ενοχλήματα.
  • Στο ιστορικό αναφέρεται συνήθως η πραγματοποίηση επαναλαμβανόμενης κάμψης-έκτασης και πρηνισμού -υπτιασμού καθώς και υπερβολικής καταπόνησης ( π.χ περιστροφή κατσαβιδιού,  άρση βαρέων αντικειμένων).  Η σφιχτή συγκράτηση μίας βαρείας βαλίτσας είναι μια πολύ συνήθης αιτία. Άλλες  αιτίες που είναι δυνατό να προκαλέσουν  επικονδυλίτιδα είναι το σάρωμα φύλλων , το μπέιζμπολ, το γκολφ , η κηπουρική και το μπόουλινγκ.

 

Αιτιολογία

  • Οι κυριότεροι ενδογενείς παράγοντες περιλαμβάνουν την υπερβολική φόρτιση των τενόντων, αλλά και τις επαναλαμβανόμενες υπομέγιστες φορτίσεις της περιοχής.
  • Εμβιομηχανικοί και ανατομικοί αιτιολογικοί παράγοντες της κάκωσης περιλαμβάνουν την επαναλαμβανόμενη τριβή που υφίσταται ο τένοντας κατά την έκταση του αγκώνα και την ελλιπή αγγείωση της κάτω επιφάνειας του τένοντα.
  • Εξωγενής παράγοντας θεωρείται κυρίως η άμεση κάκωση.

Συμπτώματα

  • Τα συμπτώματα και σημεία περιλαμβάνουν πόνο και ευαισθησία στην έξω πλάγια περιοχή του αγκώνα, που μπορεί να ακτινοβολεί κατά μήκος του πήχη, μέχρι τα δάχτυλα, ή προς την έξω πλευρά του βραχίονα.

 

Συντηρητική Αντιμετώπιση

  • Σε μη αθλητές η αποχή από τις επώδυνες δραστηριότητες αποτελεί το κλειδί για τη βελτίωση (π.χ αποφυγή του επαναλαμβανόμενου ανοίγματος βαλβίδων).
  • Θεραπευτικά μέσα όπως είναι η παγοθεραπεία και η χορήγηση αντιφλεγμονωδών μειώνουν τη φλεγμονή, αλλά η συνέχιση της δραστηριότητας που προκάλεσε τα ενοχλήματα παρατείνει την αποκατάσταση.
  • Συχνά, είναι δυνατό να αποφευχθεί ή να τροποποιηθεί ο επαναλαμβανόμενος πρηνισμός-υπτιασμός και η άρση μεγάλων βαρών στην εργασία. Τροποποιήσεις όπως είναι η αποφυγή της σύλληψης αντικειμένων σε πρηνισμό και η υποκατάσταση με ελεγχόμενο υπτιασμό είναι δυνατό να βελτιώσει τα ενοχλήματα.
  • Η άρση αντικειμένων θα πρέπει να γίνεται μόνο σε υπτιασμό (παλάμες προς τα πάνω) εφόσον είναι δυνατό και τα δύο άνω άκρα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ούτως ώστε να μειώνεται η έκταση του αγκώνα , ο υπτιασμός του αντιβραχίου και η έκταση του καρπού.

 

Πώς μπορούμε να σας βοηθήσουμε?

Μετά από ένα πλήρες ιστορικό και κάνοντας κάποια test για την περιοχή του αγκώνα,  μπορούμε να εφαρμόσουμε  μοντέρνες θεραπευτικές προσεγγίσεις ( manual therapy, θεραπευτική άσκηση, tecar therapy,  ηλεκτροβελονισμό  κ.α)  για την ασφαλέστερη και γρηγορότερη αποκατάσταση σας.

 

Η χειρουργική αντιμετώπιση

  • Συνίσταται σε ασθενείς με εμμένουσα συμπτωματολογία διάρκειας άνω του 1 έτους , παρά την εφαρμογή της συντηρητικής θεραπείας που ήδη περιγράφηκε.

*Κωστής Τεσφαέ

Βιβλιογραφία

  • Εφαρμοσμένη Αθλητική Φυσικοθεραπεία, Κωνσταντίνος Α. Φουσέκης, Εκδόσεις:Π.Χ. Πασχαλιδης
  • Ορθοπαιδική Αποκατάσταση στην Κλινική ΠράξηBrotzman S., Manske R. Εκδόσεις:Κωνσταντάρας

tesfae

-α1.jpg

January 16, 2020 0

Τι είναι?

Πρόκειται για διάταση ή ρήξη των συνδέσμων που περιβάλουν την ποδοκνημική άρθρωση.Τα διαστρέμματα ποδοκνημικής καταλαμβάνουν το 15% όλων των αθλητικών κακώσεων και ειδικότερα σε μπάσκετ ποδόσφαιρο βόλευ και μπαλέτο. Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως μετά την κάκωση αλλά σε ένα ποσοστό 20-40% αυτών παρουσιάζουν χρόνιο πόνο και αστάθεια.

Μηχανισμός – Βαθμοί Κάκωσης

Οι ασθενείς συνήθως αναφέρουν μηχανισμό περιστροφής της άρθρωσης συνυπάρχουσα από οίδημα και πόνο κατά την φόρτιση του σκέλους. Με κριτήρια τον βαθμό ρήξης, το οίδημα και την μείωση λειτουργικής κίνησης τα διαστρέμματα χαρακτηρίζονται σε πρώτου δευτέρου και τρίτου βαθμού.

Θεραπεία

Στην οξεία φάση αμέσως μετά την κάκωση συστήνεται παγοθεραπεία, ακινητοποίηση ανάπαυση και ανάροπη θέση του σκέλους. Έπειτα η κλινική εξέταση θα καθορίσει τον τρόπο αποκατάστασης αλλά και τον χρόνο επιστροφής σε καθημερινές ή αθλητικές δραστηριότητες. Ο χρόνος επανένταξης υπολογίζεται σε 7-10 ημέρες για κάκωση πρώτου βαθμού 15 ημέρες για δευτέρου και 21 περίπου ημέρες για κακώσεις τρίτου βαθμού.

Φυσικοθεραπεία και διάστρεμμα

Η φυσικοθεραπεία επικεντρώνεται στην μείωση του οιδήματος, του πόνου,  την βελτίωση της κίνησης της άρθρωσης, την ισορροπία, την ιδιοδεκτικότητα και την ενδυνάμωση των δομών της άρθρωσης με στόχο την σωστή σταθεροποίησή της.

Πηγή:

Miller’s Review Ορθοπαιδικής

Ιατρικές Εκδόσεις Κωνσταντάρας

tesfae

017-1200x800.jpg

November 12, 2019 0

Θερμοθεραπεία

Η εφαρμογή θερμότητας θα διαστείλει τα αγγεία, θα αυξήσει την αιματική ροή και θα βοηθήσει τους σφιχτούς και πονεμένους μυς να χαλαρώσουν. Η θερμοθεραπεία είναι συνήθως πιο αποτελεσματική από το κρύο, στην αντιμετώπιση χρόνιου μυοσκελετικού πόνου ή αρθριτικού πόνου.

Σε τι βοηθά η θερμοθεραπεία;

Η θερμότητα είναι χρήσιμη για την ανακούφιση:

  • οστεοαρθρίτιδας
  • θλάσης
  • αύξηση θερμοκρασίας βραχυμένων μυών και ιστών πριν τη δραστηριότητα
  • του πόνου ή του μυϊκού σπασμού στην περιοχή του αυχένα, της πλάτης ή της μέσης

Όταν εφαρμόζεται στην ευρύτερη περιοχή του αυχένα, μπορεί να μειώσει τους σπασμούς που οδηγούν σε πονοκέφαλο.

Πότε να ΜΗ χρησιμοποιήσω ζέστη;

Η ζέστη δεν είναι κατάλληλη για όλους τους τύπους τραυματισμού. Κάθε τραυματισμός που έχει ήδη υψηλή θερμοκρασία δεν θα επωφεληθεί από επιπρόσθετη αύξησή της. Αυτοί περιλαμβάνουν λοιμώξεις, καψίματα ή πρόσφατους τραυματισμούς.

Η ζέστη δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται αν:

  • το δέρμα είναι ζεστό, κόκκινο ή με φλεγμονή
  • το άτομο έχει δερματίτιδα ή ανοιχτή πληγή
  • η περιοχή είναι μουδιασμένη
  • το άτομο μπορεί να είναι αναίσθητο στη ζέστη λόγω περιφερικής νευροπάθειας ή παρόμοιας κατάστασης

Η υπερβολική ζέστη θα πρέπει να αποφεύγεται.

Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό ή τον φυσικοθεραπευτή σας πριν εφαρμόσετε ζεστό ή κρύο ειδικά αν έχετε υψηλή πίεση, καρδιοπάθεια, διαβητική νευροπάθεια ή σύνδρομο Raynaud.

Τα άτομα με χρόνιο πόνο ή μη σοβαρούς τραυματισμούς μπορούν να δοκιμάσουν και τις δυο μεθόδους και να εντοπίσουν την καλύτερη επιλογή γι αυτούς.

μέρος 2 από 2

tesfae

018-1200x800.jpg

November 7, 2019 0

Κρυοθεραπεία

Η εφαρμογή πάγου μειώνει την αιματική ροή στη τραυματισμένη περιοχή. Έτσι μειώνεται ο ρυθμός της φλεγμονής και μειώνεται ο κίνδυνος οιδήματος και τραυματισμού του ιστού. Ακόμη  ο πάγος λειτουργεί ως τοπικό αναισθητικό μουδιάζοντας τους ιστούς, και μειώνει τα ερεθίσματα πόνου που μεταφέρονται στον εγκέφαλο. Ο πάγος μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση μιας  άρθρωσης ή ενός μυ που έχει φλεγμονή ή οίδημα. Είναι πιο αποτελεσματικός μέσα στις 48 πρώτες ώρες μετά από τραυματισμό. Η ανάπαυση, ο πάγος, η περίδεση και η ανάρροπη θέσει είναι μέρος της τυποποιημένης αντιμετώπισης των αθλητικών κακώσεων. Σημειώστε ότι ο πάγος δεν πρέπει να εφαρμόζεται απευθείας πάνω στο δέρμα ούτε και στις οστικές προεξοχές της σπονδυλικής στήλης.

Σε τι χρησιμεύει ο πάγος;

Η κρυοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε περιπτώσεις:

  • οστεοαρθρίτιδας
  • πρόσφατου τραυματισμού
  • διαστρέμματα
  • τενοντίτιδες, ή ερεθισμός στους τένοντες μετά από δραστηριότητα
  • ένα κρύο επίθεμα γύρω από το μέτωπο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου από ημικρανία

Πότε να ΜΗ χρησιμοποιήσω κρύο

Η κρυοθεραπεία δεν είναι κατάλληλη όταν:

  • υπάρχει κίνδυνος κράμπας, καθώς το κρύο μπορεί να το επιδεινώσει
  • το άτομο κρυώνει ήδη ή η περιοχή είναι ήδη μουδιασμένη
  • υπάρχει ανοιχτή πληγή ή φουσκάλες στο δέρμα
  • το άτομο έχει κάποια αγγειακή πάθηση ή τραυματισμό
  • το άτομο είναι υπερευαίσθητο στο κρύο

Ο πάγος δεν πρέπει να εφαρμόζεται ακριβώς πριν τη δραστηριότητα.

Η κρυοθεραπεία έχει κυρίως αναλγητική δράση. Δεν θεραπεύει τους ιστούς.

 

Πάγος και οσφυαλγία

Ο πάγος χρησιμοποιείται καλύτερα σε πρόσφατους τραυματισμούς, ειδικά σε περιοχές που έχουν αυξημένη θερμοκρασία. Όσον αφορά την οσφυαλγία, εκεί ο πάγος μπορεί να είναι λιγότερο βοηθητικός. Η οσφυαλγία πολλές φορές οφείλεται σε αυξημένη μυϊκή τάση,  που μπορεί να επιδεινωθεί από τη κρυοθεραπεία. Για την αντιμετώπιση της  οσφυαλγίας η θερμοθεραπεία ίσως είναι καλύτερη επιλογή.

 

μέρος 1 απο 2

 

 

tesfae

we.physio.gr/ all rights reserved ///// powered by Grevia ///// photos by Alina Lefa