HealthCoach1-1200x800.jpg

January 28, 2020 0

Έξω επικονδυλίτιδα (tennis elbow)

Ορισμός

  • Πάθηση που χαρακτηρίζεται από πόνο και ευαισθησία στον έξω επικόνδυλο του βραχιονίου, και πόνο κατά την ενεργητική έκταση της πηχεοκαρπικής υπό αντίσταση.
  • Η κάκωση αφορά μια εκφυλιστική πάθηση των τενόντων των εκτεινόντων μυών του καρπού, και ιδιαίτερα του βραχέος κερκιδικού εκτείνοντα τον καρπό από υπέρχρηση της περιοχής και τριβής πάνω στον έξω βραχιόνιο επικόνδυλο.

* Με απλά λόγια : πόνος στην περιοχή του αγκώνα που  εμφανίζεται  όταν κάνουμε κάποιες ενεργητικές κινήσεις  στον καρπό. Είναι μία εκφυλιστική πάθηση των τενόντων της περιοχής που συνδέονται αγκώνας με καρπό.

 

Στατιστικά

  • Οι περισσοτεροι ασθενείς  με έξω επικονδυλίτιδα (tennis elbow) είναι ηλικίας 30 και 55 ετών και το μυικό σύστημα πολλών είναι σε κακή κατάσταση .
  • Το 95% των περιπτώσεών του  tennis elbow , συμβαίνει σε άτομα που δεν παίζουν τένις.
  • Το 50% των παικτών του τένις παρουσιάζουν συμπτώματα επικονδυλίτιδας σε κάποια στιγμή της ζωής τους.
  • Η συνηθέστερη αιτία του  tennis elbow σε παίκτες είναι η κακή τεχνική με επιβραδυμένο , εμβιομηχανικά πλημμελές, ρεβέρ που έχει ως αποτέλεσμα την εξάσκηση σημαντικής δύναμης στους  εκτείνοντες . Άλλοι παράγοντες που συμμετέχουν είναι το λάθος μέγεθος της λαβής , η κακή τάση των χορδών και η κακή κατάσταση των μυών του ώμου, του αγκώνα και του αντιβραχίου. Οι μικρές λαβές των ρακετών επιτείνουν τα ενοχλήματα.
  • Στο ιστορικό αναφέρεται συνήθως η πραγματοποίηση επαναλαμβανόμενης κάμψης-έκτασης και πρηνισμού -υπτιασμού καθώς και υπερβολικής καταπόνησης ( π.χ περιστροφή κατσαβιδιού,  άρση βαρέων αντικειμένων).  Η σφιχτή συγκράτηση μίας βαρείας βαλίτσας είναι μια πολύ συνήθης αιτία. Άλλες  αιτίες που είναι δυνατό να προκαλέσουν  επικονδυλίτιδα είναι το σάρωμα φύλλων , το μπέιζμπολ, το γκολφ , η κηπουρική και το μπόουλινγκ.

 

Αιτιολογία

  • Οι κυριότεροι ενδογενείς παράγοντες περιλαμβάνουν την υπερβολική φόρτιση των τενόντων, αλλά και τις επαναλαμβανόμενες υπομέγιστες φορτίσεις της περιοχής.
  • Εμβιομηχανικοί και ανατομικοί αιτιολογικοί παράγοντες της κάκωσης περιλαμβάνουν την επαναλαμβανόμενη τριβή που υφίσταται ο τένοντας κατά την έκταση του αγκώνα και την ελλιπή αγγείωση της κάτω επιφάνειας του τένοντα.
  • Εξωγενής παράγοντας θεωρείται κυρίως η άμεση κάκωση.

Συμπτώματα

  • Τα συμπτώματα και σημεία περιλαμβάνουν πόνο και ευαισθησία στην έξω πλάγια περιοχή του αγκώνα, που μπορεί να ακτινοβολεί κατά μήκος του πήχη, μέχρι τα δάχτυλα, ή προς την έξω πλευρά του βραχίονα.

 

Συντηρητική Αντιμετώπιση

  • Σε μη αθλητές η αποχή από τις επώδυνες δραστηριότητες αποτελεί το κλειδί για τη βελτίωση (π.χ αποφυγή του επαναλαμβανόμενου ανοίγματος βαλβίδων).
  • Θεραπευτικά μέσα όπως είναι η παγοθεραπεία και η χορήγηση αντιφλεγμονωδών μειώνουν τη φλεγμονή, αλλά η συνέχιση της δραστηριότητας που προκάλεσε τα ενοχλήματα παρατείνει την αποκατάσταση.
  • Συχνά, είναι δυνατό να αποφευχθεί ή να τροποποιηθεί ο επαναλαμβανόμενος πρηνισμός-υπτιασμός και η άρση μεγάλων βαρών στην εργασία. Τροποποιήσεις όπως είναι η αποφυγή της σύλληψης αντικειμένων σε πρηνισμό και η υποκατάσταση με ελεγχόμενο υπτιασμό είναι δυνατό να βελτιώσει τα ενοχλήματα.
  • Η άρση αντικειμένων θα πρέπει να γίνεται μόνο σε υπτιασμό (παλάμες προς τα πάνω) εφόσον είναι δυνατό και τα δύο άνω άκρα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ούτως ώστε να μειώνεται η έκταση του αγκώνα , ο υπτιασμός του αντιβραχίου και η έκταση του καρπού.

 

Πώς μπορούμε να σας βοηθήσουμε?

Μετά από ένα πλήρες ιστορικό και κάνοντας κάποια test για την περιοχή του αγκώνα,  μπορούμε να εφαρμόσουμε  μοντέρνες θεραπευτικές προσεγγίσεις ( manual therapy, θεραπευτική άσκηση, tecar therapy,  ηλεκτροβελονισμό  κ.α)  για την ασφαλέστερη και γρηγορότερη αποκατάσταση σας.

 

Η χειρουργική αντιμετώπιση

  • Συνίσταται σε ασθενείς με εμμένουσα συμπτωματολογία διάρκειας άνω του 1 έτους , παρά την εφαρμογή της συντηρητικής θεραπείας που ήδη περιγράφηκε.

*Κωστής Τεσφαέ

Βιβλιογραφία

  • Εφαρμοσμένη Αθλητική Φυσικοθεραπεία, Κωνσταντίνος Α. Φουσέκης, Εκδόσεις:Π.Χ. Πασχαλιδης
  • Ορθοπαιδική Αποκατάσταση στην Κλινική ΠράξηBrotzman S., Manske R. Εκδόσεις:Κωνσταντάρας

tesfae

-α1.jpg

January 16, 2020 0

Τι είναι?

Πρόκειται για διάταση ή ρήξη των συνδέσμων που περιβάλουν την ποδοκνημική άρθρωση.Τα διαστρέμματα ποδοκνημικής καταλαμβάνουν το 15% όλων των αθλητικών κακώσεων και ειδικότερα σε μπάσκετ ποδόσφαιρο βόλευ και μπαλέτο. Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως μετά την κάκωση αλλά σε ένα ποσοστό 20-40% αυτών παρουσιάζουν χρόνιο πόνο και αστάθεια.

Μηχανισμός – Βαθμοί Κάκωσης

Οι ασθενείς συνήθως αναφέρουν μηχανισμό περιστροφής της άρθρωσης συνυπάρχουσα από οίδημα και πόνο κατά την φόρτιση του σκέλους. Με κριτήρια τον βαθμό ρήξης, το οίδημα και την μείωση λειτουργικής κίνησης τα διαστρέμματα χαρακτηρίζονται σε πρώτου δευτέρου και τρίτου βαθμού.

Θεραπεία

Στην οξεία φάση αμέσως μετά την κάκωση συστήνεται παγοθεραπεία, ακινητοποίηση ανάπαυση και ανάροπη θέση του σκέλους. Έπειτα η κλινική εξέταση θα καθορίσει τον τρόπο αποκατάστασης αλλά και τον χρόνο επιστροφής σε καθημερινές ή αθλητικές δραστηριότητες. Ο χρόνος επανένταξης υπολογίζεται σε 7-10 ημέρες για κάκωση πρώτου βαθμού 15 ημέρες για δευτέρου και 21 περίπου ημέρες για κακώσεις τρίτου βαθμού.

Φυσικοθεραπεία και διάστρεμμα

Η φυσικοθεραπεία επικεντρώνεται στην μείωση του οιδήματος, του πόνου,  την βελτίωση της κίνησης της άρθρωσης, την ισορροπία, την ιδιοδεκτικότητα και την ενδυνάμωση των δομών της άρθρωσης με στόχο την σωστή σταθεροποίησή της.

Πηγή:

Miller’s Review Ορθοπαιδικής

Ιατρικές Εκδόσεις Κωνσταντάρας

tesfae

HealthCoach1-1200x800.jpg

January 9, 2020 0

ΠΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΛΜΑΤΙΑΙΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΠΤΕΡΝΑΣ

  Πελματιαία απονευρωσίτιδα

Ορισμός

· Επώδυνη πάθηση της πτέρνας που είναι δυνατό να επηρεάσει τόσο τα άτομα με καθιστικό τρόπο όσο και τα δραστήρια άτομα και παρατηρείται συχνότερα στους ενήλικες .

· Σχετίζεται με ρίκνωση του συμπλέγματος γαστροκνημίου-υποκνημιδίου

Παθοφυσιολογία

· Πιθανότητα περιλαμβάνει μικρορρήξεις στην έκφυση της πελματιαίας απονεύρωσης ,γεγονός που επάγει τη φλεγμονή και τη διαδικασία της επούλωσης οδηγώντας στην ανάπτυξη λόγω οστεοφύτου λόγω έλξης .

· Το 90% έως 95% των ασθενών βελτιώνεται μέσα σε ένα έτος ,ανεξάρτητα από τη θεραπεία που εφαρμόζεται.

Διάγνωση

· Έντονος πόνος και ευαισθησία επί του έσω πελματιαίου φύματος της πτέρνας ,αντίστοιχα προς την εγγύς πρόσφυση της πελματιαίας απονεύρωσης.

· Τα κλασικά συμπτώματα περιλαμβάνουν τον πόνο με το πρώτο βήμα το πρωινό και μετά από παρατεταμένη παραμονή στην καθιστική θέση.

· Συχνά είναι τα αμφοτερόπλευρα συμπτώματα

· Μια μικρή ομάδα ασθενών εμφανίζει πόνο και ευαισθησία στη θέση έκφυσης του απαγωγού του μεγάλου του δακτύλου ,γεγονός που ίσως υποδηλώνει παγίδευση ή φλεγμονή του πρώτου κλάδου του έξω πελματιαίου νεύρου.

Συντηρητική θεραπεία

· Πελματιαία απονεύρωση – τα ειδικά πρωτοκολλά διατάσεων της πελματιαίας απονεύρωσης και του Αχιλλείου τένοντα αποτελούν το κλειδί για την αποτελεσματική θεραπεία .

· Περιλαμβάνει επίσης τη χρήση ενθέτων πτέρνας ,νυκτερινών ναρθήκων , φυσικοθεραπείες , περιπατητικών γύψων και αντιφλεγμονωδών .

· Οι εγχύσεις κορτιζόνης μπορεί να ανακουφίσουν από τον πόνο αλλά σχετίζονται με χαλάρωση η ρήξη της πελματιαίας απονεύρωσης και με ατροφία του λιπώδους σώματος .

· Οι εγχύσεις πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια και η εξωτερική θεραπεία με κρουστικά κύματα χαμηλής έντασης έχουν αποδειχθεί .

Χειρουργική θεραπεία

· Σε ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί περιορισμένη απελευθέρωση της πελματιαίας απονεύρωσης .

· Η πλήρης απελευθέρωση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την επιμήκη καμάρα του ποδιού, να υπερφορτίσει την έξω κολώνα και να οδηγήσει σε ανάπτυξη πόνου στη ραχιαία έξω επιφάνεια του ποδιού και σε κατάγματα κόπωσης των μεταταρσίων.

· Η ταυτόχρονη απελευθέρωση της εν τω βάθει περιτονίας του απαγωγού του μεγάλου δακτύλου μπορεί να εξαλείψει την παγίδευση του έξω πελματιαίου νεύρου και να βελτιώσει την έκβαση του χειρουργείου.

· Έχει παραταθεί η απελευθέρωση της περιτονίας του γαστροκνημίου, με ποικίλα αποτελέσματα.

 

 

Miller’s Review Ορθοπαιδικής

Ιατρικές Εκδόσεις Κωνσταντάρας

 

tesfae

017-1200x800.jpg

November 12, 2019 0

Θερμοθεραπεία

Η εφαρμογή θερμότητας θα διαστείλει τα αγγεία, θα αυξήσει την αιματική ροή και θα βοηθήσει τους σφιχτούς και πονεμένους μυς να χαλαρώσουν. Η θερμοθεραπεία είναι συνήθως πιο αποτελεσματική από το κρύο, στην αντιμετώπιση χρόνιου μυοσκελετικού πόνου ή αρθριτικού πόνου.

Σε τι βοηθά η θερμοθεραπεία;

Η θερμότητα είναι χρήσιμη για την ανακούφιση:

  • οστεοαρθρίτιδας
  • θλάσης
  • αύξηση θερμοκρασίας βραχυμένων μυών και ιστών πριν τη δραστηριότητα
  • του πόνου ή του μυϊκού σπασμού στην περιοχή του αυχένα, της πλάτης ή της μέσης

Όταν εφαρμόζεται στην ευρύτερη περιοχή του αυχένα, μπορεί να μειώσει τους σπασμούς που οδηγούν σε πονοκέφαλο.

Πότε να ΜΗ χρησιμοποιήσω ζέστη;

Η ζέστη δεν είναι κατάλληλη για όλους τους τύπους τραυματισμού. Κάθε τραυματισμός που έχει ήδη υψηλή θερμοκρασία δεν θα επωφεληθεί από επιπρόσθετη αύξησή της. Αυτοί περιλαμβάνουν λοιμώξεις, καψίματα ή πρόσφατους τραυματισμούς.

Η ζέστη δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται αν:

  • το δέρμα είναι ζεστό, κόκκινο ή με φλεγμονή
  • το άτομο έχει δερματίτιδα ή ανοιχτή πληγή
  • η περιοχή είναι μουδιασμένη
  • το άτομο μπορεί να είναι αναίσθητο στη ζέστη λόγω περιφερικής νευροπάθειας ή παρόμοιας κατάστασης

Η υπερβολική ζέστη θα πρέπει να αποφεύγεται.

Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό ή τον φυσικοθεραπευτή σας πριν εφαρμόσετε ζεστό ή κρύο ειδικά αν έχετε υψηλή πίεση, καρδιοπάθεια, διαβητική νευροπάθεια ή σύνδρομο Raynaud.

Τα άτομα με χρόνιο πόνο ή μη σοβαρούς τραυματισμούς μπορούν να δοκιμάσουν και τις δυο μεθόδους και να εντοπίσουν την καλύτερη επιλογή γι αυτούς.

μέρος 2 από 2

tesfae

018-1200x800.jpg

November 7, 2019 0

Κρυοθεραπεία

Η εφαρμογή πάγου μειώνει την αιματική ροή στη τραυματισμένη περιοχή. Έτσι μειώνεται ο ρυθμός της φλεγμονής και μειώνεται ο κίνδυνος οιδήματος και τραυματισμού του ιστού. Ακόμη  ο πάγος λειτουργεί ως τοπικό αναισθητικό μουδιάζοντας τους ιστούς, και μειώνει τα ερεθίσματα πόνου που μεταφέρονται στον εγκέφαλο. Ο πάγος μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση μιας  άρθρωσης ή ενός μυ που έχει φλεγμονή ή οίδημα. Είναι πιο αποτελεσματικός μέσα στις 48 πρώτες ώρες μετά από τραυματισμό. Η ανάπαυση, ο πάγος, η περίδεση και η ανάρροπη θέσει είναι μέρος της τυποποιημένης αντιμετώπισης των αθλητικών κακώσεων. Σημειώστε ότι ο πάγος δεν πρέπει να εφαρμόζεται απευθείας πάνω στο δέρμα ούτε και στις οστικές προεξοχές της σπονδυλικής στήλης.

Σε τι χρησιμεύει ο πάγος;

Η κρυοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε περιπτώσεις:

  • οστεοαρθρίτιδας
  • πρόσφατου τραυματισμού
  • διαστρέμματα
  • τενοντίτιδες, ή ερεθισμός στους τένοντες μετά από δραστηριότητα
  • ένα κρύο επίθεμα γύρω από το μέτωπο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου από ημικρανία

Πότε να ΜΗ χρησιμοποιήσω κρύο

Η κρυοθεραπεία δεν είναι κατάλληλη όταν:

  • υπάρχει κίνδυνος κράμπας, καθώς το κρύο μπορεί να το επιδεινώσει
  • το άτομο κρυώνει ήδη ή η περιοχή είναι ήδη μουδιασμένη
  • υπάρχει ανοιχτή πληγή ή φουσκάλες στο δέρμα
  • το άτομο έχει κάποια αγγειακή πάθηση ή τραυματισμό
  • το άτομο είναι υπερευαίσθητο στο κρύο

Ο πάγος δεν πρέπει να εφαρμόζεται ακριβώς πριν τη δραστηριότητα.

Η κρυοθεραπεία έχει κυρίως αναλγητική δράση. Δεν θεραπεύει τους ιστούς.

 

Πάγος και οσφυαλγία

Ο πάγος χρησιμοποιείται καλύτερα σε πρόσφατους τραυματισμούς, ειδικά σε περιοχές που έχουν αυξημένη θερμοκρασία. Όσον αφορά την οσφυαλγία, εκεί ο πάγος μπορεί να είναι λιγότερο βοηθητικός. Η οσφυαλγία πολλές φορές οφείλεται σε αυξημένη μυϊκή τάση,  που μπορεί να επιδεινωθεί από τη κρυοθεραπεία. Για την αντιμετώπιση της  οσφυαλγίας η θερμοθεραπεία ίσως είναι καλύτερη επιλογή.

 

μέρος 1 απο 2

 

 

tesfae

3α.jpg

October 10, 2019 0

 

                                         Τεχνικές διάτασης 

 

                           1 ) Τεχνική στατικές διατάσεις

Ορισμός Παθητική κίνηση ενός μυ στο τέλος του εύρους κίνησης και κράτημα σε αυτή τη θέση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα

Πλεονεκτήματα : Αύξηση εύρους κίνησης

Μειονεκτήματα  : Μείωση μυϊκής δύναμης, μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό

                             2) Τεχνική βαλλιστικές διατάσεις

Ορισμός Επαναλαμβανόμενες βαλλιστικές κινήσεις στο τέλους του εύρους κίνησης

Πλεονεκτήματα : Αύξηση εύρους κίνησης

Μειονεκτήματα : Μείωση μυϊκής δύναμης, μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό

                              3) Τεχνική τεχνικές PNF

Ορισμός Αντανακλαστική ενεργοποίηση και αναχαίτιση των αγωνιστών και ανταγωνιστών μυών

Πλεονεκτήματα : Αύξηση εύρους κίνησης

Μειονεκτήματα : Μείωση ύψους επιτόπιου άλματος, χρειάζεται εμπειρία και πρακτική άσκηση.

 

μέρος 2 από 3

tesfae

wephysio_philosofia1-1200x660.jpg

September 26, 2019 0

 

Τι είναι ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος;

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος (ΠΧΣ) αποτελεί έναν από τους τέσσερις βασικούς συνδέσμους του γόνατος και συνδέει το κάτω μέρος του μηριαίου οστού με το άνω μέρος της κνήμης. Ο ΠΧΣ αντιστέκεται στην πρόσθια μετατόπιση της κνήμης σε σχέση με το μηρό.

Επιδημιολογικά στοιχεία τραυματισμών

Οι τραυματισμοί του ΠΧΣ αποτελούν το 50% των τραυματισμών στο γόνατο με εκτιμώμενη συχνότητα 6,5 τραυματισμούς ΠΧΣ ανά 10.000 αθλητικούς τραυματισμούς. Περίπου το 90% των ασθενών που αναζητούν θεραπεία για τη ρήξη ΠΧΣ υφίστανται χειρουργική ανακατασκευή. Για πολλούς από αυτούς ο στόχος είναι να επιστρέψουν στο άθλημα ή στις ψυχαγωγικές δραστηριότητες στο επίπεδο που βρίσκονταν πριν  τον τραυματισμό.

Φυσικοθεραπευτική παρέμβαση

Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση τόσο προεγχειρητικά όσο και μετεγχειρητικά.

Για την βέλτιστη επίδοση και το καλύτερο λειτουργικό αποτέλεσμα είναι σημαντική η αποκατάσταση του εύρους κίνησης μέσω της πρώιμης κινητοποίησης, και της δύναμης των μυών του τραυματισμένου κάτω άκρου. Χρήσιμο μέτρο σύγκρισης για τα παραπάνω αποτελεί το υγιές κάτω άκρο.

Η πλειομετρική προπόνηση αποτελεί βάση για τη μεσαία και τελική φάση αποκατάστασης. Η πλειομετρική προπόνηση συνδυάζεται συχνά με νευρομυϊκή επανεκπαίδευση με ανατροφοδότηση για να προσομοιώσει τις συνιστώσες των κινήσεων που αφορούν συγκεκριμένες δραστηριότητες ή συγκεκριμένο άθλημα (λειτουργική αποκατάσταση).

Τα πρωτόκολλα αποκατάστασης έχoυν  βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια καθώς έχουν έρθει  στην επιφάνεια στοιχεία που αφορούν βιομηχανικούς και νευρομυϊκούς παράγοντες κινδύνου για τραυματισμό ή επανατραυματισμό. Αυτά τα προγράμματα θα συνεχίσουν να εξελίσσονται και να γίνονται ακόμη πιο αποδοτικά στην ελαχιστοποίηση του ρίσκου τραυματισμού όσο οι επαγγελματίες αποκατάστασης συνεχίζουν να εξετάζουν τις πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ των διάφορων συστημάτων του ανθρώπινου σώματος.

 

Βιβλιογραφία

Bien D P Dubuque T J. Considerations for late stage ACL rehabilitation and return to sport to limit re-injury risk and maximize athletic performance. Int J Sports Phys Ther. 2015 Apr; 10(2): 256–271.

Risberg M A Lewek M Synder‐Mackler L A systematic review of evidence for anterior cruciate ligament rehabilitation: how much and what type? Phys Ther in Sport. 2004; 5(3): 125‐145.

Joseph AM Collins CL Henke NM, et al. A multisport epidemiologic comparison of anterior cruciate ligament injuries in high school athletics. J Athl Train. 2013; 48(6):810‐7.

Linko E Harilainen A Malmivaara A, et al. Surgical versus conservative interventions for anterior cruciate ligament ruptures in adults. Cochrane Database Syst Rev. 2005; 18;(2):CD001356.

Snyder‐Mackler L Delitto A Bailey SL, et al. Strength of the quadriceps femoris muscle and functional recovery after reconstruction of the anterior cruciate ligament. A prospective, randomized clinical trial of electrical stimulation. J Bone Joint Surg Am. 1995; 77(8):1166‐73.

Pietrosimone BG Lepley AS Ericksen HM, et al. Quadriceps strength and corticospinal excitability as predictors of disability after anterior cruciate ligament reconstruction. J Sport Rehabil. 2013; 22(1):1‐6.

Schmitt LC Paterno MV Hewett TE The impact of quadriceps femoris strength asymmetry on functional performance at return to sport following anterior cruciate ligament reconstruction. J Orthop Sports Phys Ther. 2012; 42(9):750‐9.

Shelbourne KD Urch SE Gray T et al. Loss of normal motion after anterior cruciate ligament reconstruction is associated with radiographic arthritic changes after surgery. Am J Sports Med. 2012; 40(1):108‐14.

Shelbourne KD Range of motion loss will cause osteoarthritis. Arthroscopy. 2011; 27(4):451‐2.

Chmielewski TL Myer GD Kauffman D et al. Plyometric exercise in the rehabilitation of athletes: physiological responses and clinical application. J Orthop Sports Phys Ther. 2006; 36(5):308‐19.

Myer GD Stroube BW DiCesare CA, et al. Augmented feedback supports skill transfer and reduces high‐risk injury landing mechanics: a double‐blind, randomized controlled laboratory study. Am J Sports Med. 2013; 41(3):669‐77.

tesfae

06-1200x653.jpg

July 6, 2019 0

Η άρθρωση του ώμου, η άρθρωση με τη μεγαλύτερη κινητικότητα στο ανθρώπινο σώμα, διατρέχει το μεγαλύτερο κίνδυνο για τραυματισμό. Ο πόνος στη περιοχή του ώμου έρχεται στη δεύτερη θέση σε συχνότητα μετά την οσφυαλγία, και επηρεάζει περίπου το 16-21% του πληθυσμού.

Η συχνότερη αιτία του πόνου στη περιοχή του ώμου είναι το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής, που αντιπροσωπεύει το 44-60% όλων των παραπόνων για πόνο στον ώμο.

tesfae

10b-1200x561.jpg

June 12, 2019 0

Η οσφυαλγία αποτελεί ένα ολοένα αυξανόμενο πρόβλημα σε όλο τον κόσμο. Η συχνότητα εμφάνισής της μεγαλώνει ως αποτέλεσμα ενός παγκόσμιου πληθυσμού που γερνάει και επεκτείνεται. Τα χρόνια ζωής με την ανικανότητα λόγω της οσφυαλγίας, έχουν αυξηθεί παραπάνω από το 50% από το 1990, ειδικότερα στις χώρες με χαμηλό και μέσο εισόδημα. Γενικότερα έχει συσχετιστεί με το κάπνισμα, την παχυσαρκία, τα καθιστικά επαγγέλματα και με τη χαμηλή κοινωνικοοικονομική θέση.

tesfae

we.physio.gr/ all rights reserved ///// powered by Grevia ///// photos by Alina Lefa