Νέα/ Συμβουλές - Σελίδα 2 από 6

Η άρθρωση του ισχίου είναι ένας αρθρικός σύνδεσμος που σχηματίζεται από την στρογγυλεμένη κεφαλή του μηριαίου οστού και τη κοτύλη της λεκάνης.

Η αρθρίτιδα του ισχίου χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια του αρθρικού χόνδρου με στένωση του μεσάρθριου διαστήματος και πόνο.

Ποια η αιτιολογία της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου?

Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου μπορεί να οφείλεται σε μηχανική βλάβη, σε μεγάλο σωματικό βάρος, στην απώλεια της δύναμης των μυών που υποστηρίζουν τις αρθρώσεις και στη δυσλειτουργία των περιφερικών νεύρων που οδηγεί σε ξαφνικές ή ασυντόνιστες κινήσεις που καταπονούν τις αρθρώσεις.

Ποια τα συμπτώματα τις οστεοαρθρίτιδας?

Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος που προκαλεί αναπηρία και συχνά ακαμψία. Ο πόνος περιγράφεται γενικά ως απότομο άλγος ή μία αίσθηση καψίματος στους συνδεόμενους μύες και τένοντες. Η Ο.Α μπορεί να προκαλέσει θόρυβο τριξίματος (που ονομάζεται crepitus), όταν η πληγείσα άρθρωση μετακινείται ή την αγγίζουμε και οι ασθενείς μπορεί να βιώσουν σπασμό μυών και συσπάσεις στους τένοντες.

Υγρός και κρύος καιρός αυξάνουν το πόνο σε πολλούς ασθενείς.

Γενικά τα συμπτώματα της Ο.Α είναι τα εξής:

Πόνος κατά τη δραστηριότητα
Δυσκαμψία μετά από περίοδο αδράνειας (συνήθως διαρκεί λιγότερο από 30 λεπτά).
Απώλεια κινήσεων
Αίσθημα ανασφάλειας ή αστάθειας
Λειτουργικοί περιορισμοί και αναπηρία

Στατιστικά

Η Ο.Α είναι η πιο συχνή πάθηση των αρθρώσεων στις ΗΠΑ και υπολογίζεται ότι προσβάλλει περίπου εκατομμύρια άτομα.

Ποια η αντιμετώπιση της Ο.Α?

Για υπέρβαρα άτομα η απώλεια βάρους μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Η εκπαίδευση των ασθενών έχει αποδειχθεί ότι είναι χρήσιμη για την αυτοδιαχείριση της Ο.Α. μειώνει το πόνο βελτιώνοντας τη λειτουργία, μειώνοντας την ακαμψία και τη κούραση και ελαττώνοντας την ιατρική παρέμβαση. Μία μετά-ανάλυση έδειξε ότι η εκπαίδευση των ασθενών μπορεί να προσφέρει κατά μέσο όρο 20% περισσότερη ανακούφιση από το πόνο σε σύγκριση με τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μόνο σε ασθενείς με Ο.Α ισχίου.

Ο παγωμένος ώμος (frozen shoulder) ή συμφυτική θυλακίτιδα είναι μία πάθηση με κύρια χαρακτηριστικά τον αιφνίδιο ή σταδιακό χρόνιο πόνο στον ώμο και τον περιορισμό όλων των κινήσεων της άρθρωσης. Συνήθως, ο πόνος είναι πιο έντονος τη νύχτα.

Αυτή η πάθηση οδηγεί σε σοβαρή λειτουργική ανεπάρκεια του ώμου, προκαλώντας μείωση του εύρους κίνησης και μυϊκή ατροφία. Η πάθηση αν αφεθεί χωρίς θεραπεία έχει τρία στάδια και διαρκεί 12-24 μήνες. Τα τρία στάδια συμπτωμάτων έχουν ως εξής:

Στο αρχικό στάδιο η κίνηση του άκρου προκαλεί έντονο πόνο και η κινητικότητα της άρθρωσης αρχίζει να περιορίζεται.

Στο δεύτερο στάδιο, ο πόνος αρχίζει να υποχωρεί, αλλά υπάρχει έντονη δυσκαμψία.

Στο τρίτο στάδιο, υπάρχει λύση της δυσκαμψίας και επαναφορά σε φυσιολογική κίνηση χωρίς πόνο.

Ποια είναι τα συμπτώματα του παγωμένου ώμου?

Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει τυπικά ξαφνική εγκατάσταση πόνου ο οποίος ακολουθείται από απώλεια της έξω στροφής. Σε μεταγενέστερα στάδια παρατηρείται καθολική απώλεια του εύρους κίνησης.

Στατιστικά

Συνήθως προσβάλλονται άτομα ηλικίας 40 έως 70 ετών.
Συχνότερα παρατηρείται στο αντίθετο χέρι (πχ οι δεξιόχειρες το παθαίνουν συνήθως στο αριστερό τους χέρι).

Ποια η αιτιολογία του παγωμένου ώμου?

Η συμφυτική θυλακίτιδα είναι ως επί το πλείστον ιδιοπαθής. Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή διαταραχές θυρεοειδούς προσβάλλονται συχνότερα. Συχνά, επίσης, εμφανίζεται μετά από ενδαρθρικό τραυματισμό του ώμου και μετά από κρίσεις τενοντίτιδας του υπερακάνθιου και του δικέφαλου βραχιόνιου μυός. Πιο σπάνια, εμφανίζεται μετά από εμφράγματα του μυοκαρδίου, ακινητοποίηση για χειρουργικές επεμβάσεις, εγκεφαλικά επεισόδια, παθήσεις της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης ή κατάγματα του μείζον βραχιόνιου ογκώματος. Μπορεί να εμφανιστεί μετά από 12-24 μήνες και στον άλλο ώμο, αλλά είναι σπάνιο.

Ποια η συντηρητική θεραπεία του παγωμένου ώμου?

Η συντριπτική πλειοψηφία των περιστατικών μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά.
Περίπου το 90% των ασθενών ανταποκρίνεται στη φυσικοθεραπεία, στις ενέσεις κορτικοστεροειδών και στη φαρμακευτική αγωγή ΜΣΑΦ (Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα).

Οι ασθενείς που δε βελτιώνονται μετά από 12 έως 16 μήνες συντηρητικής θεραπείας συνήθως υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση.

Το αυχενικό σύνδρομο μπορεί να οφείλεται είτε σε δισκογενή αυχεναλγία που εκδηλώνεται ως εκφύλιση των μεσοσπονδύλιων δίσκων είτε στην αυχενική ριζίτιδα, την πίεση δηλαδή των αυχενικών ριζών λόγω κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου.

Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι είναι ινοχόνδρινοι δίσκοι που υπάρχουν ανάμεσα στους σπονδύλους της σπονδυλικής στήλης και συντελούν στη διατήρηση της ευελιξίας της πλάτης.

Ποια τα συμπτώματα του αυχενικού συνδρόμου?
– Πόνος
– Παραισθησίες και υπαισθησία στον ώμο και στο βραχίονα.
– Μουδιάσματα με πορεία από τον αυχένα μέχρι τα δάκτυλα των χεριών.
– Αδυναμία μυϊκού συστήματος.

Τι περιλαμβάνει η συντηρητική αντιμετώπιση του αυχενικού συνδρόμου?
– Αντιφλεγμονώδη φάρμακα
– Η εκπαίδευση του ασθενούς με έμφαση στην αυτοπεριοριζόμενη φύση των συμπτωμάτων
– Επισκληρίδιες εγχύσεις στην αυχενική μοίρα
– Φυσικοθεραπεία με ισομετρικές ασκήσεις και έλξεις
– Προσωρινή ακινητοποίηση με κολάρο

Η άρθρωση του γόνατος περιέχει ημικυκλικούς χόδρινους δίσκους που ονομάζονται μηνίσκοι. Οι μηνίσκοι βρίσκονται μεταξύ του κάτω άκρου του μηριαίου οστού και του άνω άκρου της κνήμης. Ο έσω μηνίσκος βρίσκεται στην εσωτερική πλευράτου γόνατος και ο έξω στην εξωτερική.

Οι χόνδροι αυτοί σταθεροποιούν την άρθρωση, απορροφούν τις πιέσεις που ασκούνται καθημερινά πάνω στις αρθρικές επιφάνειες, διευκολύνουν τις στροφικές κινήσεις στα γόνατα και βοηθούν στη λίπανσή τους.

Η ρήξη του μηνίσκου είναι ο τραυματισμός του χόνδρινου δίσκου και αποτελεί τη συχνότερη κάκωση του γόνατος η οποία απαιτεί χειρουργείο.

Ποια τα συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου?

Πόνος

Διαλείπουσα συλλογή υγρού

Αναπήδηση

Εμπλοκή ή αστάθεια

ΣτατιστικάΟ έσω μηνίσκος υφίστανται ρήξη περίπου τρεις φορές συχνότερα από ότι ο έξω.Οι ρήξεις του έξω μηνίσκου παρατηρούνται συχνότερα μαζί με ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου. Οι τραυματικές ρήξεις των μηνίσκων είναι συχνότερες σε νεαρά άτομα που αθλούνται.Οι εκφυλιστικές ρήξεις συνήθως συμβαίνουν σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και έχουν ξαφνική εμφάνιση.Οι ρήξεις των μηνίσκων ιδιαίτερα οι εκφυλιστικές μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά.

Τι περιλαμβάνει η συντηρητική αντιμετώπιση της ρήξης μηνίσκου?

Αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Νάρθηκες

Φυσικοθεραπεία

Ενέσεις

Οι νεότεροι ασθενείς με οξείες ρήξεις που εκδηλώνουν μηχανικά συμπτώματα και οι ασθενείς με ρήξεις που δε βελτιώνονται με τα συντηρητικά μέτρα είναι δυνατόν να ωφεληθούν από τη χειρουργική θεραπεία αρθροσκοπικά και να αποκατασταθούν φυσικοθεραπευτικά

Τι είναι το σύνδρομο προστριβής λαγονοκνημιαίας ταινίας?

Η λαγονοκνημιαία ταινία είναι μια παχιά ταινία από ελαστικό συνδετικό ιστό
που βρίσκεται στην εξωτερική πλευρά του μηρού. Καθώς το γόνατο κινείται
από πλήρη έκταση σε κάμψη, η λαγονοκνημιαία ταινία μετατοπίζεται από μία
θέση πρόσθια στον έξω μηριαίο κόνδυλο σε μία θέση οπίσθια του
επικόνδυλου. Αυτή η μετατόπιση μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό της ταινίας,
κατάσταση που είναι πολύ συχνή σε δρομείς και ονομάζεται σύνδρομο
προστριβής λαγονοκνημιαίας ταινίας.

Ποια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου προστριβής λαγονοκνημαίας
ταινίας?

Προοδευτική εμφάνιση πόνου

Αίσθημα καψίματος στην έξω επιφάνεια του γόνατος το οποίο
επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια του τρεξίματος

Ευαισθησία στην πίεση και πιθανό οίδημα στον έξω μηριαίο κόνδυλο ή
στο όγκωμά του.

Τα συμπτώματα συνήθως εξαφανίζονται μετά την ανάπαυση.

Ποια είναι τα αίτια του συνδρόμου προστριβής λαγονοκνημαίας ταινίας?

Οι παράγοντες οι οποίοι συμβάλλουν στην εμφάνιση του συνδρόμου στους
δρομείς περιλαμβάνουν:

Μία ξαφνική αύξηση στις αποστάσεις
Το τρέξιμο στο στίβο
Διαταραχές του μυϊκού συστήματος (ανισοσκελία)

Τι περιλαμβάνει η συντηρητική αντιμετώπιση του συνδρόμου
προστριβής λαγονοκνημαίας ταινίας?

Η συντηρητική αντιμετώπιση του συνδρόμου επικεντρώνεται στην ελάττωση
της οξείας φλεγμονής, ακολουθούμενη από διατάσεις της λαγονοκνημιαίας
ταινίας, ενδυνάμωση των μυών και εκμάθηση του σωστού τρόπου τρεξίματος
ώστε να προληφθεί η υποτροπή.