Στο we.physio βλέπουμε πολύ συχνά το ίδιο ακριβώς σενάριο:

Ένας ασθενής έρχεται με έναν περιορισμό, με έναν πόνο ή έναν αθλητικό τραυματισμό.

Μέσα στην απόγνωσή του, μας λέει: “Αυτό είναι ένα καμπανάκι για μένα. Μια ευκαιρία να αλλάξω ζωή. Θα βρω τον χρόνο να γυμναστώ, θα προσέξω τη διατροφή μου, θα τα αλλάξω όλα!”.

Τι συμβαίνει όμως μόλις ο πόνος φύγει;

Ξαφνικά, ο χρόνος για τη γυμναστική… εξαφανίζεται μαγικά και επιστρέφουν τα δεν προλαβαίνω, δεν έχω χρόνο.

Τα τεράστια οφέλη της άσκησης είναι γνωστά σε αρκετούς αν όχι σε όλους μας, αλλά ελάχιστοι καταφέρνουμε να την εντάξουμε στην καθημερινότητά μας.

Γιατί;

Επειδή ψάχνουμε τον χρόνο σε λάθος μέρος.

Ο χρόνος για το σώμα μας δεν είναι ένα αντικείμενο που θα το βρούμε τυχαία ξεχασμένο σε ένα συρτάρι, σε ένα ντουλάπι ή στην αποθήκη του σπιτιού μας.

Ο χρόνος βρίσκεται στην ατζέντα μας. Βρίσκεται στο μέλλον.

Βρίσκεται στο πώς θα επιλέξουμε εμείς να προγραμματίσουμε την καθημερινότητά μας από πριν.

Η συνήθεια της άσκησης δεν χτίζεται περιμένοντας να αδειάσει το πρόγραμμά μας. Χτίζεται όταν λέμε, για παράδειγμα, “Κάθε Τετάρτη στις 7 το απόγευμα, θα πάω για 20 λεπτά περπάτημα”.
Μόνο έτσι μπαίνει η κίνηση στη ζωή μας, όταν προγραμματιστεί.

Ακόμα και αυτά τα 20 λεπτά, μακροπρόθεσμα κάνουν μεγάλη διαφορά.

Γιατί;

Επειδή εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας στο να ξεκινήσει.

Πώς ο “Χρόνος στην Ατζέντα” συνδέεται με την Αποκατάσταση των Ιστών μας:

Εδώ κρύβεται η μεγάλη αλήθεια που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε.
Όταν δεν προγραμματίζουμε χρόνο για άσκηση, στερούμε από τους ιστούς μας το δικαίωμα να γιατρευτούν.

Το ανθρώπινο σώμα κουβαλάει πάνω του χιλιάδες χρόνια σοφίας και πληροφορίας.
Έχει έμφυτους, πανίσχυρους μηχανισμούς αυτοΐασης, αλλά για να λειτουργήσουν χρειάζονται μια βασική προϋπόθεση:  το κατάλληλο περιβάλλον.

Όταν σπάσει ένα κόκκαλο, ο γιατρός θα κάνει μια χειρουργική επέμβαση ή θα βάλει έναν γύψο για ακινησία. Ο γύψος όμως δεν κολλάει το κόκκαλο. Ο γύψος απλώς δημιουργεί το σταθερό περιβάλλον. Το ίδιο το σώμα είναι αυτό που θα γεννήσει νέο οστό και θα το κολλήσει.

Σε ένα κόψιμο ή σε ένα χειρουργείο, ο γιατρός βάζει ράμματα. Τα ράμματα δεν κλείνουν την πληγή.  Απλώς φέρνουν κοντά τα χείλη του δέρματος. Ο ίδιος ο σκισμένος ιστός ξέρει πώς να αναπλαστεί, να δημιουργήσει κολλαγόνο και να επουλωθεί.

Στην αποκατάσταση των μυών, των τενόντων και της σπονδυλικής σας στήλης συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.

Η φυσικοθεραπεία και η άσκηση δεν “γεννούν” από το μηδέν τη θεραπεία.
Αυτό που κάνουν είναι να δημιουργούν το κατάλληλο, υγιές και κινητικό περιβάλλον, ώστε οι μηχανισμοί αυτοΐασης του σώματος να δουλέψουν στο 100%.

Όταν κάνουμε συστηματική άσκηση, στέλνουμε αίμα, οξυγόνο και τα κατάλληλα βιολογικά φορτία στους ιστούς σας για να αναπλαστούν. Αν δεν τους δώσουμε αυτό το ερέθισμα, οι ιστοί ατροφούν και ο εκφυλισμός επιταχύνεται.

Δεν χρειάζεται να γίνετε πρωταθλητές, ούτε να κλειστείτε με τις ώρες στα γυμναστήρια.
Η συστηματική κίνηση είναι αυτή που εκπαιδεύει τους ιστούς, μειώνει τον εκφυλισμό των αρθρώσεων και αυξάνει την ελαστικότητα. Μιλάμε για μικρές, έξυπνες αλλαγές που δημιουργούν το τέλειο περιβάλλον επούλωσης:

Ήπιες διατάσεις το πρωί μόλις ξυπνήσετε ή το βράδυ πριν κοιμηθείτε για να ξεπιαστεί το σώμα.

Μικρά διαλείμματα κίνησης ανά μία ώρα στη δουλειά.

Περπάτημα 2-3 φορές την εβδομάδα, από 20 λεπτά για αρχή.

Τίποτα δεν γίνεται μαγικά. Μια μικρή αλλαγή στον προγραμματισμό σας σήμερα, ένα “κλειδωμένο” 20λεπτο στην ατζέντα σας, δίνει το πράσινο φως στο σώμα σας να ενεργοποιήσει τη σοφία του και να σας χαρίσει ένα τεράστιο μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα στην υγεία σας.

Μην περιμένετε τον επόμενο πόνο για να θυμηθείτε το σώμα σας. Δώστε στους ιστούς σας το περιβάλλον που τους αξίζει.

Σας προτείνω να ανοίξετε την ατζέντα σας σήμερα και να δημιουργήσετε το μέλλον σας!